Nachtvoeding anekdotes

JillesMijn nieuwe achternichtje* slaapt hartstikke goed. Ze moet zelfs wakker gemaakt worden voor een voeding. Hoe fijn is dat? Ik moest weer even terugdenken aan onze eerste nachten met Jilles en de daarbij horende nachtvoedingen. Een paar anekdotes. Komen ze:

We hadden bedacht dat mijn man Jilles uit bed zou tillen en dan bij mij aanlegde. In het kader van samen uit, samen thuis. Dus als Jilles begon te huilen, sprong Tsjerk uit bed en legde Jilles bij mij neer. Tot een nacht waarop Tsjerk uit bed sprong, naar de wieg snelde, aan Jilles zijn wieg stond, hem eruit zou tillen en nét op tijd zijn oren en ogen echt opendeed en mij vroeg: “Is-ie eigenlijk wel wakker?”. Nee dus, Jilles lag nog heerlijk te slapen!

Ook mijn vader heeft zoiets soortgelijks gehad. Mijn ouders hadden dezelfde werkverdeling als wij. En daar stond mijn vader midden in de nacht bij de wieg om mijn broer eruit te halen. Maar geen kind! Die lag allang bij mijn moeder. (Zelf er neer gelegd!)

Heerlijk die slaapdronken acties!

Minder fijn waren de nachten waarbij ik wakker schrok en niet meer wist of ik (of Tsjerk) Jilles wel had teruggelegd in zijn wieg. Dan schrok ik echt wakker en riep: “Waar is Jilles?!” en keek wild om me heen. Ik dacht regelmatig dat hij nog ergens onder de dekens lag of dat ik bovenop hem lag (waarschijnlijk iets te vaak gelezen dat een baby niet bij je in bed mag 🙂 ) – ik droomde er trouwens ook over. Dit wakker schrikken was vooral nadat ik hem liggend had gevoed. Daarbij viel ik dan zelf vaak weer half in slaap en kreeg ik de afronding blijkbaar niet echt goed meer mee. Ben toen toch maar verhuisd naar de schommelstoel (om te voeden, niet om te slapen 😉 )

Al snel waren we al iets meer gewend aan ‘s nachts wakker worden en opstaan, waardoor we geen geen slaapdronken acties meer hadden. Ik ben benieuwd of er meer nieuwe mama’s of papa’s dit soort dingen hebben meegemaakt. Zo ja, laat dit weten in een comment hieronder!

* Hoe heet de dochter van de dochter van je oom eigenlijk?

4 Responses to “Nachtvoeding anekdotes”

  • Een achternichtje? 🙂

    Heeel herkenbaar, dat zoeken naar de baby in bed als ‘ie allag terug in de wieg ligt! Vooral als ze zo mini zijn…
    Wij ‘mogen’ nog steeds nachtvoeden en het gaat gelukkig steeds makkelijker en vanzelfsprekender. Vergeet regelmatig hoe vaak ze nou kwam ‘s nachts. En de grootste schrik was toch wel dat Luus opeens een keer doorsliep toen ze een maand of 2 was. En dat vond ze kennelijk zelf ook zo bizar dat ze sindsdien gewoon gezellig 2 a 3 keer komt drinken…

  • admin

    Arme Hilde! Dat is wel vaak. Gelukkig vergeet je het meestal! Dan maakt het eigenlijk ook niet uit :).

    En dus toch gewoon een achternichtje. 🙂

  • Heel herkenbaar! Vooral dat wakker schrikken en denken waar is ‘ie nou, wat is er gebeurd, ik was toch aan het voeden? En jawel dan was ik echt een uur in slaap gevallen met meneer naast me. Hahaha! Gauw Noah in zijn wiegje terug leggen maar dan en doorslapen, voor zo ver dat ging. Want meestal was het dan een half uur later weer tijd voor een volgende voeding! Gelukkig wende het ook zoals bij Hilde hierboven en had ik op een gegeven moment de oplossing: mijn wekker op 10 min instellen drinktijd per kant. 😉

Laat een berichtje achter!